0646281882 jdb@jolandebie.nl

Loop naakt het land van onzekerheid in

Pas geleden las ik een prachtig boek van Robert Quinn. Een boek dat mij persoonlijk raakte. Het gaat over de manier waarop je met veranderingen omgaat. Privé of werk. Welke plaats nemen veranderingen in in je leven?

Voor mij is de keuze: langzaam sterven of diepgaande veranderingen doormaken in mijn leven. Ik kies voor het laatste omdat dat uiteindelijk het leven de moeite waard maakt. Daarvoor is het belangrijk dat ik regelmatig uit mijn comfortzone stap. Dat is lang niet altijd makkelijk en ik heb anderen nodig om mij hierbij te helpen.

Loop naakt het land van onzekerheid in met flexibiliteit en tegelijkertijd een onvoorwaardelijk en adaptief vertrouwen. Vertrouw erop dat je leert van de ervaringen die op je pad komen. Experimenteer, verzamel mensen om je heen die je werkelijke feedback geven, leer van je successen en mislukkingen, pas je aan en verbeter. Streef je hoge persoonlijke doelen na.

Weet van jezelf en van anderen dat zij zich kunnen aanpassen en gaandeweg kunnen leren. Blijf doelgericht terwijl je experimenteert en openstaat voor feedback.

En realiseer je dat hypocrisie deel uitmaakt van jou en van alle mensen om je heen bij veranderingen. Zo zitten wij mensen nu eenmaal in elkaar. En het is niet erg zo lang je je er maar van bewust bent en je steeds afvraagt: ”Zijn mijn motieven zuiver?”. En zo niet, stap over je hypocrisie heen en handel naar je eigen normen en waarden. Dat is mijn kompas. Het is en blijft moeilijk. Het vraagt om een constante, innerlijke observator.

Herken je dit? Hoe zet jij je innerlijke observator aan? Hoe ga jij om met jouw eigen hypocrisie en dat van anderen? Zonder daarover te oordelen?

 



Reacties

Marten Schreuder | 16 december 2014 om 15:08

Hallo Jolan
Mooi stukje....en...denk de énige manier om werkelijk effectief verder te komen.
Weet alleen niet of ik het woord hypocrisie zo op z'n plek vind.
Gaat het niet meer om durf?

Bert Zilverberg | 19 maart 2015 om 15:50

Hi Jolan
Mooi en openhartig geschreven! Ik herken er veel van. Het enige dat nooit verandert is dat alles constant verandert dat is duidelijk voor mij. En wat ook duidelijk is: je leert constant van die veranderingen. Op een harde manier of op een zachte manier. En van al die veranderingen leer je constant dus. Ik denk dat als mensen 'hypocriet' zijn ze het lastig vinden de realiteit incluis zichzelf te accepteren zoals het is. Ze zijn nog niet mee-veranderd met de wereld om zich heen. Een (van velen) overlevingsmechanisme is te liegen een illusie creëren in de hoop daarin rust en veiligheid te vinden. IJdele hoop natuurlijk maar sommigen houden het heel lang vol.

Jolan de Bie | 20 maart 2015 om 21:56

Helemaal mee eens Maarten. Durf is essentieel om het verschil te maken. En echte durf geeft voor jou de kern misschien positiever en beter weer. Dat is ook persoonlijk.
Bij mij ligt hypocrisie wel op de loer zeker in gedurfde of spannende situaties. Als ik niet bewust handel probeer ik dingen soms toch in mijn eigen voordeel uit te laten vallen. En dat is niet wat ik werkelijk wil.

Jolan de Bie | 20 maart 2015 om 22:07

Dank je wel voor je reactie Bert. Je slaat de spijker op z'n kop! Het willen blijven geloven in onze illusies is precies wat ons vaak drijft.
Het belangrijk om eerlijk en dichtbij jezelf te blijven. Maar dat vind ik soms bere-moeilijk.

Plaats een reactie